Alip götürecegine
Beni temizleyecegine inansam
Kalbim kirlendi
Beynim, zihnim kirlendi
Lekelenmemis görünenlere sarilmaktan
Sonra da onlarla kirlenmekten yoruldum
Gidecegime inaniyorum
Bekli de buyüzden aglayamiyorum
Beni üzenleri zehirlemek adina
Büyük bir özen ve hirsla hazirladigim zehir
Aslinda benim gözlerimi kör etmis
Cani yananlar süsleyip geri sunmus onu bana
Ama ben o kadar güclü degilmisim
O kadar kurnaz degilmisim
Ictikce canim yanmis
Belki bir sonra ki yudumda tatlilasir diye
Durmadan devam etmisim bu aci saraba...
Kostum, düstüm, kalktim, düstüm,
Tutunabildim ama yine düstüm,
Emekledim...
Ellerim, kollarim, dizlerim camur icinde,
Emekledim.
Hala gökyüzünü göremedim
Ve artik tutunarak kalkmaya inancim yok...
Kimsenin duygularina, samimiyetine inancim yok...
Sevgi yok artik yüregimde,
Acta degilim aska, sevgiye.
Icim pislik dolmus ama hep cok basarili oldum,
Kendimi kandirmakta...
Hep derdim ben unutmuyorum aslinda, arka plana atiyorum...
Ve sinira geldim.
Raflarim doldu
Zamaninda küfrettiklerim simdiler de en saf olanlarmis
Anliyorum
Ama tesekküre bile yüzüm yok
Küfürlerimi yutamam
Artik oldugum yerde durup
Yagmuru beklemeliyim
Temizlenicem...
Ozaman dimdik ve tertemiz kalkicam.
Yine saf ama artik güvensiz
Bu savasta ebediyen kaybettigim tek seyim
Güvenim
Kazanmak istemem
Canimi yakar
seni bekliyorum yagmur...
bekliyorum..
Melanie Ezgi
